راهنمای کاشت گل محمدی از تکثیر تا برداشت

توسعه روز افزون کاشت گل محمدی در عرصه کشاورزی کشور مرهون سازگاری، قناعت، کم هزینه بودن و سودآوری چشم گیر آن می باشد.

در آموزش زیر مراحل کاشت گل محمدی تا برداشت آن از جمله نحوه کاشت، فاصله کاشت، کشت مخلوط، کوددهی، آبیاری، آفت و بیماری، مبارزه با علف های هرز، هرس و قسمت های مورد استفاده گل، شرح داده شده است.

کاشت گل محمدی

جهت احداث گلستان ابتدا بایستی اقدام به حفر گودال هایی به عمق و عرض ۵۰ سانتی متر نمود. درون گودال از کود حیوانی پوسیده به همراه خاک مزرعه پر کرده و نهال های کاشته شده را بلافاصله آبیاری نمود.

ساده ترین روش تکثیر گل محمدی قلمه گیری و متداول ترین ترین روش تکثیر کشت پاجوش است. پاجوش های ریشه دار را معمولاً در فصل خواب گیاه از پایه مادری جدا و فوراً کشت می نمایند. گرچه گل محمدی می تواند در دامنه وسیعی از خاک ها به خوبی رشد کند اما بهترین عملکرد آن در خاک های زه کش دار با PH بین ۶٫۵ تا ۷٫۵ می باشد. کشت گل محمدی در مناطق کوهپایه ای و زمین های سنگلاخی و شیب دار امکان پذیر است.

فاصله کاشت گل محمدی

با توجه به اقلیم و ارتفاع منطقه، فاصله بین بوته ها روی ردیف ۲٫۵ و فاصله بین ردیف، ۳ متر در نظر گرفته می شود.

کشت مخلوط گل محمدی

نظر به اینکه تولید گل در گل محمدی در سالهای اول و دوم اقتصادی نیست میتوان از الگوی کست مخلوط استفاده کرد. طبق تحقیقات انجام شده، کشت مخلوط گل محمدی و یونجه منجر به افزایش درآمد باغدار، کاهش علف های هرز و آفات گل محمدی ( شته ) می گردد. گل محمدی را می توان در الگوی کشت مخلوط با گیاهان یکساله مانند زیره سبز، بابونه آلمانی، شنبلیله و گیاهان چند ساله مانند آویشن، زعفران، ترخون و گیاهان علوفه ای کشت کرد.

کوددهی گل محمدی

در کشت ارگانیک با توجه به آزمون خاک برای حفظ حاصلخیزی و افزایش عملکرد گل، استفاده از ۳۰ تن کود دامی برای تقویت خاک گلستان ضروری است. کود حیوانی مخلوط با خاک مزرعه قبل از کاشت در چاله ها ریخته می شود. در سالهای بعد نیز باید حدود ۵ تن کود دامی پوسیده در هکتار در اطراف درختچه ها توزیع شود.

مراحل آبیاری گل محمدی

لازم است بعد از کاشت آبیاری انجام گردد. در سال اول آبیاری هر ۶ روز یکبار منجر به رشد سریع نهال ها می گردد. حساس ترین زمان آبیاری مرحله شروع غنچه در گیاه می باشد که بایستی نیاز آبی آن با توجه به شرایط اقلیمی تأمین گردد. بهتر است آبیاری به نحوی باشد که آب روی گیاه ( بخصوص در زمان برداشت گل ) ریخته نشود. بنابراین آبیاری قطره ای که موجب خیس شدن گل در زمان برداشت نمی شود روش مناسبی است.

آفت و بیماری های گل محمدی

مهمترین آفات و بیماری سوسک سرشاخه خوار، شته و سفیدک سطحی می باشند ( حذف شاخه های آلوده و سوزاندن آن در خارج از گلستان ضروری است )

مبارزه با علف های هرز

در کشت ارگانیک، مبارزه با علف های هرز گلستان بایستی توسط کارگر و یا با استفاده از ماشین آلات ( کولتیواتور ) انجام گردد.

مرحله برداشت گل محمدی

زمان برداشت گل با توجه به اقلیم هر منطقه از اردیبهشت ماه تا اواسط خرداد متفاوت می باشد. این مرحله حدود ۲۰ روز طول می کشد. مناسب ترین زمان برداشت گل قبل از طلوع آفتاب و ترجیحاً در هوای خنک بامدادی ( از ساعت ۵ تا ۹ صبح ) بوده و بایستی هر چه سریعتر گل های برداشت شده به محل فرآوری منتقل تا از پژمردگی گلها جلوگیری شود.

هرس گل محمدی

هرس به منظور حذف شاخه های خسک، آفت زده، مزاحم و همچنین جهت جلوگیری از بوجود آمدن شاخه های بلند که برداشت را مشکل می کند انجام می گردد و موجب تداوم گل دهی در گیاه می شود. با افزایش سن گیاه ( از سال ۷ به بعد ) بوته را کف بر کرده که این امر منجر به ایجاد توازن و تنظیم رشد گیاه، تحریک و تولید پاجوش های قوی و متعدد در گلستان می شود.

قسمت های مورد استفاده

گل و میوه

ترکیبات شیمیایی

ترکیب های اصلی گل محمدی شامل ژرانیول، سیترونلول، فنیل اتیل الکل و نرول می باشد. سیترونلول، نرول و ژرانیول از مهمترین مواد فراری هستند که استفاده گسترده ای در صنایع عطر سازی، آرایشی و تهیه صابونها دارند.

فرآورده های گل محمدی

گلاب، اسانس، گلبرگ و غنچه خشک.