بیماری شانکر باکتریایی درختان میوه هسته دار

بیماری شانکر باکتریایی در ایران ابتدا در سال ۱۳۶۰ در اصفهان روی درختان زردآلو مشاهده و تشخیص داده شده است. بیماری علاوه بر زردآلو به گیلاس و هلو و بادام نیز حمله می کند و باعث پژمردگی و مرگ قسمتی و یا تمام شاخه های درخت می گردد.

نشانه های بیماری

روی بعضی از شاخه ها پوست تغییر رنگ داده و قهوه ای رنگ شده و چنانچه با چاقو پوست برداشت شود بافت چوب قهوه ای و پوسیده شده است. به این قسمت های نسبتا بزرگ و مرده شانکر می گویند. در درختان زردآلو اغلب ابتدا بعضی از شاخه ها و یا نصف تاج درخت پژمرده و می میرد و در اطراف طوقه نیز پاجوش های متعددی ظاهر می گردد. بیماری می تواند به شکوفه ها و شاخه های گل دهنده نیز حمله نماید و سریعا موجب مرگ آنها شود.

عامل بیماری

عامل بیماری از موجودات بسیار ریز میکروسکپی و یک نوع باکتری بنام پسودوموناس (Pseudomonas syringae) می باشد. باکتری مزبور را بیشتر از محل شانکرهای فعال می توان در آزمایشگاه جدا و کشت داد. آلودگی معمولا در پاییز صورت می گیرد و باکتری از طریق منافذ طبیعی یا زخمهای روی درخت نفوذ می نماید و علائم بیماری مخصوصا در بهار ظاهر می گردد.

مبارزه

مبارزه با این بیماری مشکل و سمپاشی درختان در پاییز و بهار با سم اکسی کلرورمس به نسبت سه در هزار تا حدودی علیه بیماری تاثیر دارد. ضمنا بریدن و سوزاندن شاخه های بیمار کانون آلودگی را در باغ کاهش می دهد.

بیماری شانکر باکتریایی درختان میوه هسته دار

254 بازدید