پرواربندی دام در جوامع عشایری، بهعنوان یکی از ارکان اصلی معیشت و اقتصاد روستایی، پتانسیل بالایی برای تولید گوشت قرمز باکیفیت دارد؛ اما چالشهایی مانند مدیریت سنتی، محدودیت در دسترسی به نهادهها و عدم یکپارچگی زنجیره تولید، مانع از تحقق حداکثر سودآوری شده است. اصلاح فرآیندهای پرواربندی و افزایش بهرهوری در تمام مراحل زنجیره تولید — از تأمین خوراک و سلامت دام تا فرآوری و بازاریابی — میتواند ضمن ارتقای درآمد عشایر، پایداری این شیوه معیشتی را نیز تضمین کند. در این پست، به بررسی راهکارهای عملی و علمی برای بهینهسازی پرواربندی دام عشایر و تقویت زنجیره ارزش تولید میپردازیم.









