سطح زیر کشت گندم در استان مازندران حدود ۵۰۰۰۰ هکتار می باشد که در نواحی پست سواحل دریای خزر، مناطق جلکه و دشت، مناطق دامنه ای و مناطق کوهستانی گسترش دارد.
هر یک از این مناطق به لحاظ ارتفاع از سطح دریا، درجه حرارت و رطوبت نسبی هوا، میزان بارندگی سالانه و میزان تبخیر از سطح خاک، شرایط فیزیکوشیمیایی خاک متفاوت بوده و همواره سبب می گردد که تولید گندم با تنش های محیطی همچون خشکی، ماندابی، سرما و عارضه جوانه زنی روی سنبله در قبل از برداشت و همچنین تنش های حیاتی از جمله بیماریهای برگی مانند سفیدک پودری، زنگ زرد، زنگ قهوه ای، سپتوریوزبرگ و بیماری های سنبله مانند فوزاریوم سنبله و سپتوریوز سنبله مواجه باشد.
در این راستا تحقیقات به نژادی و به زراعی به منظور اصلاح و تولید ارقام و لاین های سازگار با شرایط متفاوت اکولوژیکی منطقه و ارائه خصوصیات زراعی به همراه دستورالعمل های فنی، خوشبختانه نتایج تحقیقات بهنژادی منجر به معرفی رقم جدید تیرگان با پتانسیل عملکرد بالا و تحمل نسبی به بیماری ها گردیده است.
لذا استفاده کشاورزان از بذور اصلاح شده رقم جدید تیرگان و رعایت دقیق عملیات خاک ورزی به منظور تهیه بستر مناسب بذر و رعایت تاریخ مناسب کاشت و تراکم بذر مصرفی در هر منطقه به همراه اعمال عملیات داشت، می تواند نقش به سزایی در افزایش عملکرد گندم در واحد سطح در هر یک از مناطق مورد کشت گندم داشته باشد.
تاریخچه گندم رقم تیرگان
تحقیقات به نژادی با ارزیابی ژرم پلاسم های مرکز تحقیقات بین المللی ذرت و گندم (سیمیت) در سال ۸۹-۱۳۸۸ این لاین را انتخاب و در سال های زراعی ۹۳-۱۳۹۱ در آزمایشات یکنواخت سراسری اقلیم شمال کشور با کد 8-91-N مورد بررسی قرار گرفت.
خصوصیات بارز رقم تیرگان
با توجه به عملکرد دانه بالای این رقم نسبت به شاهدهای مروارید و گنبد و مقاومت بسیار خوب این رقم نسبت به بیمارهای شایع در اقلیم شمال نظیر زنگ زرد و قهوه ای، سفیدک سطحی و فوزرایوم سنبله و همچنین مقاوم بودن نسبت به خشکی این رقم خیلی سریع مورد پذیرش کشاورزان قرار گرفته و به عنوان رقم جدید در مناطق ساحلی و کوهپایی خزر معرفی گردید.
منبع: سازمان جهاد کشاورزی مازندران
