دو عارضه شایع و نگران‌کننده در نخلستان‌های کشور، پژمردگی و خشکیدگی برگ خرما و پژمردگی و خشکیدگی خوشه خرما هستند که هریک به دلایل خاصی بروز می‌کنند و آثار متفاوتی بر رشد و عملکرد درخت خرما دارند. عارضه خشکیدگی برگ معمولاً با زردی و ضعف تدریجی برگ‌ها آغاز شده و در صورت پیشرفت، منجر به کاهش توان فتوسنتزی و تضعیف کلی درخت می‌شود.

از سوی دیگر، خشکیدگی خوشه، مستقیماً بر کیفیت و کمیت میوه‌ها اثر گذاشته و می‌تواند در مراحل حساس رشد میوه موجب ریزش، چروکیدگی یا نارس ماندن خرماها شود. شناخت دقیق علل، علائم و شرایط بروز این دو عارضه، برای مدیریت موفق نخلستان و کاهش خسارات احتمالی، امری ضروری است. در این مقاله، به بررسی جداگانه این دو عارضه، عوامل مؤثر در بروز آن‌ها و راهکارهای پیشگیری و کنترل علمی پرداخته می‌شود.