کتاب زراعت آفتابگردان


در حال بارگذاری
۲ آذر ۱۳۹۶
PDF
0.6 MB
22
29 بازدید
۱۳۰۰ تومان
خرید

یکی از مهمترین گیاهان روغنی در سطح جهان، آفتابگردان می باشد. زراعت آفتابگردان در آریزونا و نیومکزیکوی آمریکای شمالی حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد آغاز شده است. در اوایل قرن ۱۶ میلادی این گیاه توسط اسپانیایی ها از آمریکا وارد اروپا شده و در اسپانیا و فرانسه بعنوان گیاه زینتی از آن استفاده می شده است. در قرن ۱۹ از اروپا به روسیه انتقال یافت. پس از ورود آفتابگردان به روسیه، سطح زیر کشت این گیاه در آن کشور بسرعت افزایش یافت. دانشمندان روسیه برای اصلاح آفتابگردان و افزایش میزان روغن آن تلاشهای زیادی کردند به همین دلیل بیشتر ارقام تجارتی، مربوط به این کشور می باشد. در حدود ۱۱/۸ درصد از تولید جهانی روغن نباتی به آفتابگردان اختصاص دارد. آفتابگردان زراعی پس از سویا، کلزا و بادام زمینی چهارمین زراعت یکساله در جهان است که اغلب به خاطر روغن خوراکی آن مورد کشت و زرع واقع می شود. مزیتهای نسبی آفتابگردان در مقایسه با برخی دیگر از گیاهان روغنی عبارتند از: طول دوره رویش کوتاه، رشد و نمو سریع، سازگاری با شرایط آب و هوایی، تحمل نسبی به تنش خشکی، درصد بالای روغن با کیفیت بسیار خوب، بی تفاوت بودن نسبت به طول روز. آفتابگردان به نور فراوان نیاز دارد. آفتابگردان هایی که در سایه رویانده شدند و ۴۰ درصد نور طبیعی را دریافت نمودند، تا ۶۴ درصد کاهش عملکرد داشتند. آفتابگردان اغلب به عنوان یک گیاه بی تفاوت به طول روز طبقه بندی می شود. به طور کلی آفتابگردان از نظر اقلیمی به ذرت شباهت زیادی دارد، ولی مقاومت آن در برابر سرما و گرما بیشتر از ذرت است. دانه آفتابگردان در دمای ۴ درجه سانتیگراد جوانه می زند ولی دماهای حداقل ۸ الی ۱۰ درجه برای جوانه زدن رضایت بخش آن، امری ضروری است. لقاح به دلیل اینکه پرچمها زودتر بلوغ می یابد غالباً از نوع دگرگشتی است.

جایگاه آفتابگردان در ایران

یکی از دانه های روغنی مهم، آفتابگردان می باشد که سطح زیر کشت و تولید آن در ایران در سالهای اخیر روند صعودی داشته است. کشت آفتابگردان در ایران به عنوان آجیل از ۷۸ سال پیش در مناطق مختلف آذربایجان غربی از جمله خوی معمول بوده ولی به عنوان دانه روغنی از سال ۱۳۴۴ متداول شده است. در این سالها مقدار دو تن بذر آفتابگردان شامل آرماویرسکی و ونیمبیک ۸۹۳۱ از شوروی سابق خریداری و به ایران حمل و در مازندران کشت شد، ولی نتایج حاصله زیاد رضایت بخش نبود. مجدداً در سال ۱۳۴۵، بیست تن بذر آفتابگردان رقم رکورد از رومانی وارد و توسط کارشناسان رومانیایی در گرگان و مازندران کشت گردید که نتیجه حاصل از آن بسیار خوب بود. این امر موجب آغاز زراعت دانه آفتابگردان به عنوان دانه روغنی در ایران از سال ۱۳۴۶ گردید.

 

فهرست مطالب کتاب

  • مقدمه
  • جایگاه آفتابگردان در ایران
  • جایگاه آفتابگردان در استان زنجان
  • گیاه شناسی
  • تقسیم بندی آفتابگردان
  • خاک
  • آماده سازی زمین
  • کوددهی
  • روش های کنترل علف های هرز
  • تناوب زراعی
  • کاشت
  • ارقام مورد استفاده
  • آبیاری
  • بیماریها
  • آفات
  • برداشت
  • روش های برداشت
  • انبارداری
  راهنمای خرید:
  • لینک دانلود فایل بلافاصله بعد از پرداخت وجه به نمایش در خواهد آمد.
  • همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال خواهد شد به همین دلیل ایمیل خود را به دقت وارد نمایید.
  • همه لینک های دانلود تا 48 ساعت پس از پرداخت دارای اعتبار هستند.
  • ممکن است ایمیل ارسالی به پوشه اسپم یا Bulk ایمیل شما ارسال شده باشد.
  • در صورتی که به هر دلیلی موفق به دانلود فایل مورد نظر نشدید با ما تماس بگیرید.